تفاوت تراشکاری فولاد، آلومینیوم و برنج؛ راهنمای انتخاب پارامترهای مناسب
دسته بندی ها
بدون دسته بندینویسنده
پکیلنسرتاریخ انتشار
09 / دی / 1404بازدید
2زمان مورد نیاز برای مطالعه
4 دقیقهشناخت رفتار متریال در ماشینکاری، پایه اصلی رسیدن به دقت بالا و سطح نهایی استاندارد است. در این مقاله تفاوتهای کلیدی تراشکاری فولاد، تراشکاری آلومینیوم، تراشکاری برنج را بررسی میکنیم و پارامترهای مناسب برش برای هر متریال را به شکل فنی و قابل اجرا معرفی میکنیم.
چرا انتخاب پارامتر مناسب برای هر متریال ضروری است؟
هر متریال واکنش متفاوتی نسبت به حرارت، فشار، سرعت و نوع ابزار نشان میدهد. انتخاب اشتباه سرعت یا خوراک میتواند باعث موارد زیر شود:
- سایش سریع ابزار
- لبهدار شدن سطح قطعه
- چسبندگی براده و افت کیفیت
- لرزش و کاهش دقت ابعادی
در بسیاری از پروژههای قالبسازی، سری تراش CNC و قطعهسازی دقیق، تفاوت همین پارامترهاست که نتیجه را تعیین میکند. این موضوع حتی در تحلیلهایی مثل مقایسه فرزکاری دستی و CNC هم بهوضوح دیده میشود.
تراشکاری فولاد: سخت، مقاوم و نیازمند کنترل حرارت
فولادها به دلیل سختی بالاتر، نیازمند ابزار مستحکم و کنترل حرارت هستند. انتخاب گرید مناسب کارباید و مقدار خنککاری تأثیر مستقیمی روی کیفیت نهایی دارد.
پارامترهای مناسب برای تراشکاری فولاد:
- سرعت برش: 90 تا 180 متر بر دقیقه
- خوراک: 0.1 تا 0.3 میلیمتر بر دور
- عمق براده: 0.5 تا 2 میلیمتر
- ابزار پیشنهادی: کارباید گرید P20/P30 با روکش TiAlN
- خنککاری: ضروری – برای کنترل حرارت و جلوگیری از بریدگی لبه
در تراشکاری فولادهای آلیاژی و سخت، استفاده از ابزارهای تقویتشده معمولاً ضروری است. این موضوع در تولید قطعاتی مثل شافتها، بوش فولادی یا قطعات ابزارسازی کاملاً دیده میشود.
تراشکاری آلومینیوم: سرعت بالا و ابزار تیز
آلومینیوم نرمتر است، چسبندگی بیشتری دارد و در صورت انتخاب ابزار نامناسب، براده به لبه ابزار میچسبد. بنابراین ابزار باید تیز و بدون روکش باشد.
پارامترهای مناسب برای تراشکاری آلومینیوم:
- سرعت برش: 250 تا 600 متر بر دقیقه
- خوراک: 0.05 تا 0.2 میلیمتر بر دور
- عمق براده: 0.2 تا 1.5 میلیمتر
- ابزار پیشنهادی: کارباید پولیششده بدون روکش (گرید K10)
- خنککاری: اختیاری – برای حذف چسبندگی مفید است
در پروژههایی با قطعات ظریف، مثل قطعات الکترونیکی یا پوستههای سبک، سرعت بالا و لبه بسیار تیز، فینیش سطحی عالی ایجاد میکند.
تراشکاری برنج: آسان، پایدار و با کیفیت سطح عالی
برنج یکی از خوشتراشترین متریالهاست. تراشکاری آن به لرزش کمتر و دقت بالاتر کمک میکند. همین ویژگی باعث شده در تولید اتصالات دقیق و قطعات ابزار دقیق استفاده گستردهای داشته باشد.
پارامترهای مناسب برای تراشکاری برنج:
- سرعت برش: 150 تا 350 متر بر دقیقه
- خوراک: 0.05 تا 0.2 میلیمتر بر دور
- عمق براده: 0.3 تا 1.0 میلیمتر
- ابزار پیشنهادی: کارباید تیز بدون روکش
- خنککاری: نیاز ندارد
در ساخت قطعات ظریف برنجی، سطح نهایی براق معمولاً بدون نیاز به ماشینکاری تکمیلی به دست میآید. همچنین در فرآیندهایی مثل وایرکات، انتخاب متریال و ضخامت تأثیر زیادی روی هزینه دارد که در راهنمای قیمتگذاری وایرکات هم توضیح داده شده است.
جدول مقایسه تراشکاری فولاد، آلومینیوم و برنج
| متریال | سرعت برش (m/min) | خوراک (mm/rev) | عمق براده (mm) | ابزار پیشنهادی | خنککاری |
|---|---|---|---|---|---|
| فولاد | 90–180 | 0.1–0.3 | 0.5–2.0 | کارباید P20/P30 با روکش TiAlN | ضروری |
| آلومینیوم | 250–600 | 0.05–0.2 | 0.2–1.5 | کارباید پولیششده بدون روکش | اختیاری |
| برنج | 150–350 | 0.05–0.2 | 0.3–1.0 | کارباید تیز بدون روکش | نیاز ندارد |
نکات فنی مهم برای انتخاب پارامترهای تراشکاری
- برای مواد سخت مثل فولاد، کنترل حرارت مهمترین عامل است.
- برای مواد نرم مثل آلومینیوم، جلوگیری از چسبندگی اولویت دارد.
- در برنج، سرعتهای متوسط و خوراک سبک بهترین فینیش را میدهند.
- انتخاب گرید درست ابزار، عمر تیغه را تا چند برابر افزایش میدهد.
در بسیاری از پروژههای صنعتی، انتخاب پارامترهای صحیح باعث شده دقت ابعادی تا ۳۰٪ بهتر و سطح نهایی صیقلیتر شود. همین موضوع در قطعاتی که نیاز به عملیات بعدی مثل وایرکات یا خدمات فرز CNC دارند، اهمیت زیادی دارد.
راهنمای انتخاب متریال مناسب تراشکاری را از پکیلنسر دریافت کنید.
